به ايّام تشريق راجع است . قوله : و ان اطلق تحريمها : يعنى تحريم صوم ايّام تشريق . قوله : فهو مراد من قيّد : ضمير [ هو ] به اطلاق راجعست . قوله : و ربّما لحظ المطلق : كلمه [ مطلق ] به صيغه اسم فاعل است . قوله : انّ جمعها كاف عن تقييد كونها بمنى : ضمير در [ جمعها ] به ايّام راجع است چنانچه ضمير در [ كونها ] نيز چنين است . قوله : فانّها فى غيرها يومان : ضمير در [ فانّها ] به ايّام التّشريق و در [ غيرها ] به منى راجعست . قوله : و هو لطيف : ضمير [ هو ] به لحاظ مزبور و اعتبار مذكور راجع است . متن : ( و صوم يوم الشك ) و هو يوم الثلاثين من شعبان إذا تحدث الناس برؤية الهلال ، أو شهد به من لا يثبت بقوله ( بنية الفرض ) المعهود و هو رمضان و إن ظهر كونه منه ، للنهي ، أما لو نواه واجبا عن غيره كالقضاء و النذر لم يحرم و أجزأ عن رمضان ، و أما بنية النفل فمستحب عندنا و إن لم يصم قبله . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : ديگر از موارد حرمت روزه آنست كه روز مردّد بين آخر شعبان و اوّل رمضان را به قصد اوّل رمضان و به نيّت وجوب روزه بگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از ( يوم الشك ) روز سىام ماه شعبان است كه مردم بگويند ماه ديشب ديده شده يا كسى كه بقولش هلال ثابت نمىشود از رؤيت آن